بر تمامی شنوندگان و علاقمندان به موسیقی هایی که سازندگانشان ، پیش از آنکه به منافع خویش بیندیشند به شرافت و آبرویشان نزد شما و خلق اثری در شأن مخاطبانشان، در حد توان ، دغدغه دارند. زیرزمیـنیان ِ راک را عرض می کنم

این کوچکترین ِشما ، “کاوه آفاق” ، به عنوان یکی از چهار عضو گروه ِ هنوز جوان و هنوز در حال ِتجربۀ و به نمایندگی از گروه ، بر خود واجب دانست که با توجه به استقبال دلگرم کننده ای که از آلبوم اخیر گروه (همان آلبوم “استرس″ را عرض می نمایم) از سوی شما ، بزرگواران ، صورت گرفت ، از دریچۀ سپاس و دستبوسی شما عزیزان وارد شده و در نوشته ای مختصر و مُجمل ، اطلاعاتی را از این آلبوم و نحوۀ تولید آن در اختیار علاقـمندان قرار دهد .

آلبوم “استرس″ حاصل 2 سال تولید در یازده قطعه بسته شد . نخستین کار در انتهای پاییز 1386 ضبط شد . قطعۀ “اتاق آبی” که من در سال 1381 ساخته و نوشته بودم و برای حضور در جشنوارۀ “بنیاد فرهاد ” اقدام به ضبط آن کردم . حاصل همکاری شبانه روزی این حقیر و “پویا ثابتی” بود . برای رساندن کار به جشنواره در آخرین مهلت ها . جشنواره ای که علیرغم شوق تمامی موزیسین های اقصی نقاط کشور و زحمات بی وقفۀ آنان ، هرگز برگزار نشد و چونان تمام ما ، نا تمام و بی بهره ، باقی ماند . کار آن چند شبانه روز و زحمات “پویا ثابتی” تبدیل به اثری شد که میزان زیادی از موفقیت های هرچند اندک گروه در جلب مخاطبین این سیاق از موسیقی را، مدیون آهنگ “اتاق آبی” می دانم و آن بیدار خوابی های بی وقفه

کلید این آلبوم فارسی زبان (که تا پیش از آن گروه مشغول ضبط آثارش به زبان انگلیسی بود) ، از همین اتاق آبی رنگِ ما زده شد . سپس ترانه “خواب بازی” را ساختیم . “کاوه آفاق” و “علیرضا پوررضا” در استودیوی “مازیار امیربیگی” این قطعه را ضبط و تنظیم کردند . ذکر این نکته شاید ضروریست که آلبوم استرس در چهار استودیو بسته شد. یک استودیو در زیر زمین ، یک استودیو در طبقه همکف و دو دیگری در طبقه اول . به طنز می گویم که شاید خود را دلداری داده باشم ، که ای دوستان ! ما آنچنان هم اهل زیرزمین نیستیم

بیشترین قطعات گروه در استودیوی اختصاصی گروه که همان محل ساخت ، تنظیم ، تمرین ، زندگی و کار “کاوه آفاق” در مشهد بود بسته شد. استودیویی که با هزینه شخصی اعضاء گروه ذره ذره تکمیل گردید و سپاس از پروردگارمان، که امروز قابلیت ضبط با کیفیت های نسبتاً مرغوب تری را پیدا کرده و این به مدد “آراد شاکری” ، “پویا ثابتی” و در نهایت “علیرضا پوررضا ” نوازنده کیبورد و مهندس صدای گروه ما بوده است . بخشی از کارها هم در استودیوی “سام” مشهد با صدابرداری پیشکسوت ما ، آقای “محمد جواد سام نژاد” صداگیری شد نظیر قطعۀ “مرگ شاعـر” که آخرین اثر این آلبوم بود و یک مونولوگ تیاتر گونه از سوی “کاوه آفاق” در شرح آنچه بر ” زنان ” وطن می رود و پایان ایده های گروه برای ترانه گویی در این آلبوم بود ، که با جملۀ “دیگه شعری نیست” آلبوم “استرس″ را به پایان بردیم . سخن را طولانی نمی کنم که اطناب در کلام، بیماریست . حاصل 2 سال کار بی وقـفه ؛ در زیر فشارها و استرس هایی که به لطف شرایط کنونی ، فصل مشترک زندگی تمامی اهل شرف ِ موسیقـیست و آنانکه هنوز قیمتی برای فروختن خویش نیافته اند،(و به ایزد سوگند که گروه ما هیچگاه در هیچ بده بستانی ، شرافت و ساحت پاک هنر را قربانی نخواهد کرد )، به صورت کادویی ناقابل از سوی ما به رایگان در اختیار هواداران موسیقی pop-rock قرار گرفت . که چه آسوده خاطریم که خود را ، به زیر دِین قراردادهای کذایی نفروختیم و سربلندیم که افتخار داشتیم که شما دوستان به آسانی به این آلبوم ، دسترسی پیدا کنید . هزینه های گزافی را متحمل شدیم . اکثریت سازها را آکوستیک صدا گیری کردیم و از نوازندگان میهمان برجسته ای بهره بردیم ، نظیر استاد “خسرو صفری” که در قطعۀ “صبح ظهر شب” با صدای “بانجو” زینت ریتم های آهنگ بود و یا “آراد شاکری” که شبانه روز با گروه همکاری کرد ، تمامی سازهای زهی را او نواخت و میکس و مستر نهایی آلبوم هم حاصل تلاش های وی شد . نکاتی دربارۀ آهنگ های آلبوم “استرس ” به عرض می رسانم و امیدوارم پاسخگوی برخی سوالات مطرح شده از سوی هوادارانی که در نامه های اینترنتی خویش گروه خودشانرو ، مورد لطف و عنایت قرار داده بودند ، باشد

قطعۀ “بن بست” را “علیرضا پوررضا” ساخت ، ترانه اش را “ایمان محمدی” سرود و این حقیر و علیرضا تنظیم آهنگ رو به سرنجام رسوندیم .

قطعه “خواب بازی” را “کاوه آفاق” ساخت و سرود و با علیرضا تنظیم کرد .

قطعه “کابوس″ که مقدمۀ بی کلام آلبوم بود را تجربه ای حاصل از بازی با افکت های گیتار الکتریک می دانم .ترانه “صبح ظهر شب” را “علیرضا پوررضا” ساخت و سرود و حاصل تنظیم مشترک کاوه و علیرضاست. قطعه سوت و کور را “حامد قناد” نوازندۀ گیتار باس آهنگسازی کرد ، “ایمان محمدی” شاکلۀ ترانه را پدید آورد و “کاوه آفاق” ترانه را تکمیل کرده و تنظیمی خاص تر نسبت به دیگر آهنگ های آلبوم را هم به گروه پیشنهاد داد که مورد قبول اعضاء قرار گرفت . در این قطعه نوازنده گان میهمان دیگری ، یعنی “امیر بالا نژاد” و “آراد شاکری” نیز به جمع ما پیوستند . نواختِ پُر احساس ِ “سوت” را “امیر بالا نژاد” با دَم گرمَش ، به صورت بداهه و بدون سِیر ملودیک از پیش تعیین شده انجام داد و سیر حرکتی ویولون ها را “آراد شاکری” پیشنهاد داد

” بَرنده های فردا ” را ” حامد قناد ” ساخت و سرود و اگر علاقمندان دقت فرموده باشند ، این اثر 2 خواننده دارد .آهنگ “برنده های فردا” با صدای “حامد قناد” آغاز می شود و در بخش دوم و پایانی آهنگ ، “کاوه آفاق” خواندن را ادامه داده است … البته ملودی و ترانـۀ فضای کُرال انتهایی آهنگ را “ایمان محمدی” ساخته است . شایان ذکر است که در آلبوم بعدی گروه ، صدای حامد بیشتر شنیده خواهد شد و در 4 قطعه خوانندگی آثار به ایشان واگذار شده

” شهر من کو؟ ” اثری که موزیک ویدئوی آن ساخته شد و هرگز از هیچ شبکه ماهواره ای به صورت کامل پخش نشد ، ترانه ای ضد جنگ بود که “ایمان محمدی” و “کاوه آفاق” سرودند و آهنگسازی و تنظیمش رو کاوه انجام داد.

ترانه “تهران” که از آهنگ های قدیمی گروه ما بود ، حاصل یک عمر پیاده روی از سرپل تجریش تا ونک بود ، برای چندصدمین بار در این شاهراه شهر، تصاویری آزار دهنده می دیدم؛ آرام و ایمن در زیر پوستۀ شهر ، گاهی هم حتی با فریاد : هنوز نان بر سر سفره های بسیاری از همشهریان، با معاملۀ پایاپای ِ تــَن در برابر غـذا می آید . رویت این تصاویر، جرقۀ روایت ترانۀ تهران شد

و در نهایت قطعۀ ” لمپن پارتی ” ، حاصل فشارهایی است که بر زندگی خصوصی تمام ما، همیشه اعمال شده و می شود ، شما و ما ،همه ، هماره ، زیر ذره بین می زیسته ایم، این ترانه دریچۀ تخلیه ای بود برای روح نفرت زدۀ بسیاری از ما ، شرحی از اخلاقیات حائل بر ما ، از جامعه ای که همیشه دوستش داشته ایم و همیشه دوستداران واقعیش را پس زد . مَخلص کلام که در پی ، بر خود واجب می دانم از چند دوست که بسیار با ما بودند و نامی از آنها برده نشد، یاد کنم ، از چند بزرگ مرد کمک رسان ما : کسری عزیزی ، نوید علیزاده ، سعید توده فلاح ، یاسر ابراهیمی ، حمید نیک سلیمانی و سه بانوی محترم : سمانه فرد ، فائزه دوستی و شبنم گلی .

باری ؛ خودمانی بود ، این سخنی با شمای ما ؛ اما از دلِِ ما بشنوید که همیشه خاک پای شما بوده و هست و خواهد بود . از شما ، چونان برادری خـُـرد تقاضا دارم ، یاری مهربانانۀ خود را از گروه هایی نظیر گروه ما که با پُتک های سانسور به زیرین ِ زمین فرو کوفته شده اند و با ساز و کاری هوشمندانه و کاملا هدفمند ، از هرگونه اجرا و رُخ به رُخ شـدن با شما عزیزان محروم گشته اند ، دریغ مدارید . بی هیچ گناهی ، از حضور در مجلات و روزنامه ها محرومند ، از آگهی های رسمی محرومند ، از حضور در رادیو و تلویزیون محرومند ، از ایجاد درآمد رسمی در درون خاک میهن محرومند ، از اخذ مجوز برای حتی ضبط آثار تصویری محرومند و هزاران محرمات دیگر . تریبون ها از ما گرفته شده و شمایان تنها امید نایستادن قلب ما هستید . که ما زنده ایم هنوز به تک لبخندی رضایت از شما ؛ موسیقی ما ، نهایت تلاش ماست ، بی دریغ از هر شب بیداری و بی هر چشم داشتی ، چه خوب و چه بد ، این اوج کوشش ماست که اندک آبرویی نزد شما بزرگواران نصیبمان گردد ، که بگوییم : هنوز هم می توان نپوسید حتی در نمور ترین زیرزمین های شهر .

خاک پای تمام هموطنان

کاوه آفاق

منبع:music360.ir